กีฬาสีโรงเรียน

งานกีฬาสีของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่โดยได้แบ่งออกเป็น 7 สี ได้แก่ สีบานเย็น สีแดง สีเขียว สีแสด สีม่วง สีฟ้า และสีเหลือง โดยวันเปิดของกีฬาสีได้มีการโชว์ต่างๆ และดำเนินการแข่งขันกีฬามาจนจบสิ้นตัวกระผมเองได้เป็นนักกรีฑาของสีบานเย็นในกีฬาสีครั้งนี้
ในขั้นแรกก่อนมาเป็นนักกรีฑาได้มีการจัดให้ลงชื่อเพื่อคัดเลือกเป็นนักกรีฑากระผมก็ได้ลงชื่อไปด้วยในตอนแรกก็คิดแค่ว่าไม่อยากจะขึ้นเชียร์แต่เมื่อได้ลงไปแล้วก็ต้องทำสุดฝีมือ สุขภาพของผมไม่ค่อยดีเลยต้องออกจากนักกรีฑาทีมจังหวัดมานานแล้วเพราะการที่จะเป็นทีมจังหวัดได้นั้นต้องซ้อมอย่างหนักสุขภาพไม่มีก็จะทำให้อะไรเสียไปหมด แต่ถึงอย่างนั้นกระผมก็ยังอยากวิ่งให้กับสีของผมถึงจะวิ่งได้ไม่เท่าแต่ก่อนก็ตามที จากนั้นกระผมก็ไม่ได้ขึ้นเชียร์รอวันที่จะคัดตัวโดยเพื่อนๆต่างก็อิจฉาผมแต่อย่างนั้นผมก็หวั่นใจกลัวว่าจะทำได้ไม่ดีพอในสภาพร่างกายที่วิ่งระยะไกลไม่ค่อยได้และไม่นานวันที่ผมรอก็ได้มาถึงวันคัดตัวนักกรีฑาของสีบานเย็นวันนี้กระผมพยายามพักผ่อนมาเต็มที่เพราะจะได้มีสุขภาพที่ดีพอจะวิ่งได้ มาถึงเวลาคัดตัวผมได้ได้ลงในระยะ 100 ม.
และ 200 ม. ชาย และเมื่อถึงวันคัดผมก็ได้เป็นนักกรีฑา เมื่อวันแข่งมาถึงวันนั้นเป็นวันสุดท้ายของกีฬาสีโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาและเป็นวันแข่งของผมด้วย วันนั้นเป็นวันยิ่งใหญ่มากมีทั้งขบวนพาเลซ และแสตนเชียร์ มีความสวยงามมาก กระผมได้วอร์มร่างกายเพื่อการวิ่งในการแข่งขันแรกนั้นเป็นการแข่ง 1,500 เมตร ชาย สีบานเย็นของผมได้วิ่งนำหน้ามาตลอดและเข้าเส้นชัยเป็นที่หนึ่งแต่ได้มีการยกเลิกเหรียญเพราะมีการวิ่งโดยนับรอบผิดของกรรมการ และเมื่อผมได้วิ่ง 200 ม. ผมก็ได้แพ้เพราะสุขภาพที่ไม่อำนวยโดยผมเสียดายมากแต่ผมก็ได้เหรียญเงินวิ่ง 4 คูณ 100 ม. เป็นเหรียญที่ผมภาคภูมิใจมากเหรียญรางวัลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาของกระผม
ในการแข่งขันวิ่งของกระผมนั้นผมตั้งหมั่นว่าอยากได้เหรียญสักเหรียญถ้าเป็นไปได้และในที่สุดผมก็ได้เหรียญมาถึงจะไม่ใช่เหรียญทองแต่ก็เป็นเหรียญเงินที่ผมภูมิใจรางวัลแรกของผมในโรงเรียนอันทรงเกียรติแห่งนี้และผมจะจดจำความภูมิใจนี้ไปตลอดและจะพยายามยิ่งขึ้นไปอีกเพื่อสิ่งที่ดีกว่างานกีฬาสีของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่โดยได้แบ่งออกเป็น 7 สี ได้แก่ สีบานเย็น สีแดง สีเขียว สีแสด สีม่วง สีฟ้า และสีเหลือง โดยวันเปิดของกีฬาสีได้มีการโชว์ต่างๆ และดำเนินการแข่งขันกีฬามาจนจบสิ้นตัวกระผมเองได้เป็นนักกรีฑาของสีบานเย็นในกีฬาสีครั้งนี้
ในขั้นแรกก่อนมาเป็นนักกรีฑาได้มีการจัดให้ลงชื่อเพื่อคัดเลือกเป็นนักกรีฑากระผมก็ได้ลงชื่อไปด้วยในตอนแรกก็คิดแค่ว่าไม่อยากจะขึ้นเชียร์แต่เมื่อได้ลงไปแล้วก็ต้องทำสุดฝีมือ สุขภาพของผมไม่ค่อยดีเลยต้องออกจากนักกรีฑาทีมจังหวัดมานานแล้วเพราะการที่จะเป็นทีมจังหวัดได้นั้นต้องซ้อมอย่างหนักสุขภาพไม่มีก็จะทำให้อะไรเสียไปหมด แต่ถึงอย่างนั้นกระผมก็ยังอยากวิ่งให้กับสีของผมถึงจะวิ่งได้ไม่เท่าแต่ก่อนก็ตามที จากนั้นกระผมก็ไม่ได้ขึ้นเชียร์รอวันที่จะคัดตัวโดยเพื่อนๆต่างก็อิจฉาผมแต่อย่างนั้นผมก็หวั่นใจกลัวว่าจะทำได้ไม่ดีพอในสภาพร่างกายที่วิ่งระยะไกลไม่ค่อยได้และไม่นานวันที่ผมรอก็ได้มาถึงวันคัดตัวนักกรีฑาของสีบานเย็นวันนี้กระผมพยายามพักผ่อนมาเต็มที่เพราะจะได้มีสุขภาพที่ดีพอจะวิ่งได้ มาถึงเวลาคัดตัวผมได้ได้ลงในระยะ 100 ม.
และ 200 ม. ชาย และเมื่อถึงวันคัดผมก็ได้เป็นนักกรีฑา เมื่อวันแข่งมาถึงวันนั้นเป็นวันสุดท้ายของกีฬาสีโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาและเป็นวันแข่งของผมด้วย วันนั้นเป็นวันยิ่งใหญ่มากมีทั้งขบวนพาเลซ และแสตนเชียร์ มีความสวยงามมาก กระผมได้วอร์มร่างกายเพื่อการวิ่งในการแข่งขันแรกนั้นเป็นการแข่ง 1,500 เมตร ชาย สีบานเย็นของผมได้วิ่งนำหน้ามาตลอดและเข้าเส้นชัยเป็นที่หนึ่งแต่ได้มีการยกเลิกเหรียญเพราะมีการวิ่งโดยนับรอบผิดของกรรมการ และเมื่อผมได้วิ่ง 200 ม. ผมก็ได้แพ้เพราะสุขภาพที่ไม่อำนวยโดยผมเสียดายมากแต่ผมก็ได้เหรียญเงินวิ่ง 4 คูณ 100 ม. เป็นเหรียญที่ผมภาคภูมิใจมากเหรียญรางวัลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาของกระผม
ในการแข่งขันวิ่งของกระผมนั้นผมตั้งหมั่นว่าอยากได้เหรียญสักเหรียญถ้าเป็นไปได้และในที่สุดผมก็ได้เหรียญมาถึงจะไม่ใช่เหรียญทองแต่ก็เป็นเหรียญเงินที่ผมภูมิใจรางวัลแรกของผมในโรงเรียนอันทรงเกียรติแห่งนี้และผมจะจดจำความภูมิใจนี้ไปตลอดและจะพยายามยิ่งขึ้นไปอีกเพื่อสิ่งที่ดีกว่า